Προσφορά Υπηρεσιών

Δεν υπάρχει αύριο, κι όμως πιστεύω ότι θα επιβιώσω… Κάνω κάθε μέρα όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που σε κάνουν λίγο ευτυχισμένο, κι αν κι αυτά έχουν συρρικνωθεί στο ελάχιστο για τη μικροαστική μου ύπαρξη, θα είναι πάντα περισσότερα από εκείνα που έκανα όταν ζούσα στη βόρεια Ευρώπη. Την περισσότερη ώρα βέβαια απλά σκοτώνω χρόνο. Υπήρχε μια εποχή που θα σκότωνα  για να έχω αρκετό χρόνο να βάψω τα νύχια μου, να ξυρίσω τις μασχάλες μου ή και να μαγειρέψω ένα φαί της προκοπής… Υπήρχε μια εποχή πριν δύο χρόνια που έτρωγα μόνο όρθια πάρα πολύ γρήγορα για να προλάβω να πάω να κατουρήσω μετά… Αυτή η εποχή όμως τελείωσε μαζί με την ιδέα της απασχόλησης στην Ελλάδα. Βέβαια αν και το δίκιο του στραβού θα ήθελα να εκφράσω, και τότε τίποτα απολύτως δεν έκανα, ήταν όλο μία τρύπα στο νερό, καθώς στο πυκνό και παραμυθένιο δάσος της προσφοράς των υπηρεσιών, προσέφερα κι εγώ τη δική μου υπηρεσία, ικανή και αρκετή να προστατέψει τον εαυτό της και το δάσος από την ανυπαρξία, μα ανίκανη να αντιταχθεί σε κάθε λογική που αμφισβητούσε τη σημασία του. Επιβιώναμε στο μικρό μας γραφειάκι με τους καφέδες, τα τσιγάρα, τα γέλια και τις φωνές κι ήταν όλα γλύκα, αλλά ένα άγχος μεγάλωνε μέσα μου ενώ περνούσαν τα χρόνια και γινόμουν παλιά «δεν κάνουμε απολύτως τίποτα…». Πραγματικά, όπως το δικό μου γραφειάκι τόσα άλλα δεν έκαναν τίποτα απολύτως, πέραν του να βρίσκουν πελατεία σε γενική ευδαιμονία, πρόθυμη να πληρώσει για τις φανταστικές υπηρεσίες μας και με μεγάλη αυταρέσκεια να αγνοεί επίμονα το κενό μπροστά στο μεγαλείο του μικρού λίθου που είχε τοποθετηθεί για μια πρόοδο που όλοι γνωρίζαμε μόνο ένας από μηχανής θεός θα έφερνε.

Δεν σας κρύβω ότι πριν 1-2 χρόνια όταν ξεκίνησαν να κλείνουν τόσα μαγαζιά και εταιρείες προσφοράς υπηρεσιών, αισθανόμουν ασυγκράτητη και χαιρέκακη ικανοποίηση. Κυρίως γιατί τόσες φορές είχα σηκωθεί απ’το γραφειάκι μου με μια προσεκτικά μελετημένη πρόταση για κάτι «άλλο», κάτι που θα μου εξασφάλιζε τη δημιουργική επιβίωση και κάθε φορά έπαιρνα το απογοητευτικό νεύμα να ξανακαθίσω σε απάντηση. «Δεν αλλάζει τίποτα ποτέ» μου έλεγαν οι άλλοι, «προσπαθήσαμε χίλιες φορές, μα εδώ μέσα το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να επιβιώνουμε». Κι έτσι καθόμουν ξανά μπροστά στα κατεβατά που μετέφραζα και το facebook, liking και commenting και updating my bloody status, όλη μέρα, όπως κάνω και τώρα δηλαδή.

Και μια μέρα είπα, «Χέστη αυτή τη μαλακεία!». Έτσι κι αλλιώς ούτε ξέρουν τι μου χρωστάνε σε μισθούς, σίγουρα θα είμαι καλύτερα να το κάνω αυτό απ’το σπίτι μου και να περπατάω στο δρόμο όλη μέρα και να γράψω ένα μυθιστόρημα, και να μαγειρεύω και να ακούω μουσική και να πίνω καφέδες με όλους τους άλλους ανέργους… Δε θα δουλεύω απλά για να τρέφω ένα σύστημα σάπιο που θα με σαπίσει κι εμένα στο τέλος. Εξάλλου θα γλιτώσω και τα έξοδα του πήγαινε-έλα, της νταντάς και της ημερίσιας τυρόπιτας που με έχουν κάνει να μοιάζω με παραφουσκωμένη μεσήλικη, κάπου κοντά στα 30.

Λοιπόν, τελικά αυτό που ήθελα να πω, ήταν ότι δε σηκώνω την Ελλάδα στην πλάτη μου, θα μπορούσα να είμαι οπουδήποτε στην Ευρώπη και να επιβιώνω κουτσά στραβά, αλλά του πούστη, εδώ θέλω να ζήσω γιατί εδώ αγαπώ, εδώ αισθάνομαι, αλλά αν με ξαναβάλετε στο ηλίθιο τριπάκι ενός αντιπαραγωγικού συστήματος προσφοράς υπηρεσιών ορκίζομαι θα φύγω!… Μάλλον δε θα φύγω, αυτό δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι, το έκανα αρκετά,… Θα μείνω! Και δε θα κάνω απολύτως τίποτα!!! Σαν όλους τους ανόητους, εσάς. Και σκέφτομαι τώρα, στο τέλος, άντε και τη βγάλαμε ως δια μαγείας, ή αρχαίας ιστορίας, ή γενικού ερωτισμού, μετά λοιπόν θα μας ρουφήξει μια άλλη χαράδρα και θα λέμε πάλι γιατί εμείς; Ωωωω θεέ μου η απάντηση είναι τόσο σύντομη και απλή… γιατί ποτέ δεν πήραμε τους εαυτούς μας στα σοβαρά και δεν κάτσαμε να αναλογιστούμε μήπως 1 και 1 κάνει όντως 2 (στο σύνολο των πραγματικών αριθμών).

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s