Η μοναξιά του μπάτσου

Φώναζε στο γιο του “κάνε κοντρόλ!” , “πήγαινε για το τέρμα!” και άλλα τέτοια, τα οποία μου προκάλεσαν αρχικά αποστροφή και μία αυθόρμητη ανάγκη να διαχωρίσω τη θέση μου επικεντρώνοντας την προσοχή μου στις σελίδες του βιβλίου μου, αλλά δεν άργησε να μου την αποσπάσει και πάλι “ο γιος σας ποιος είναι;” με ρώτησε. Αρχίσαμε να μιλάμε για το ποδόσφαιρο, για την Ελλάδα και την κρίση φυσικά, μέχρι που βρέθηκα να αναλύω αυτάρεσκα τα συμπεράσματα που με έκαναν περήφανη και δε βαριόμουν ποτέ να επαναλαμβάνω, σαν κάποιου τύπου νεύρωση, όταν με διέκοψε… “Ξέρετε εγώ είμαι αστυνομικός στη ΓΑΔΑ” μου είπε, “αλλά είμαι κι εγώ αριστερών πεποιθήσεων και δεν είμαι καθόλου περήφανος για το επάγγελμά μου”. Φυσικά συνέχισα να λέω το ποίημα μου, λες και δεν είχα δώσει προσοχή σε όσα μου είχε πει, προσπαθώντας να κερδίσω χρόνο για να επεξεργαστώ τον αυτοπροσδιορισμό, την απολογία, την αναγνώρισή μου ως αριστερή, τη σκληροπυρηνική κοινωνική πίεση που με είχε επαναφέρει στη μαγεία του παράγοντα τυχαίο του παρόντος.

Έκανα restart και επαναπροσδιορισμό στόχων. Τον ρώτησα αν όλες οι φήμες αληθεύουν, ή αν κάποια από αυτά που λέγονται είναι υπερβολές. Μου είπε πως κάποια από αυτά που λέγονται είναι υπερβολές, αλλά δεν πίστευε ότι κανένα από τα παραδείγματα που του παρέθεσα ήταν αδιανόητα και μου αντιπαρέθεσε παραδείγματα που δείχνουν πόσο λάθος λειτουργεί το σύστημα. Μου είπε επίσης ότι πιστεύει ότι οι άντρες είναι πιο ευαίσθητοι από τις γυναίκες… φυσικά συμφώνησα.

Φεύγοντας σκέφτηκα “πόσο παράξενη εξομολόγηση”. Σκέφτηκα φυσικά και την περίπτωση να προσπαθούσε να ελέγξει τι άτομο είμαι. Αλλά κυρίως σκεφτόμουν, τι παράξενο να απολογείσαι για τη δουλειά σου σε έναν άγνωστο και τι κρίμα να μη μπορείς να εκφράσεις αυτό που έχεις να πεις ελεύθερα είτε είσαι αναρχικός, είτε είσαι δεξιός, ρατσιστής, ειρηνιστής, απολιτίκ, αλλά κυρίως αν είσαι μπάτσος.

Τώρα αναλογίζομαι “χμμ να αγωνιστώ για τα δικαιώματα του μπάτσου;”, αλλά μάλλον το μόνο καλό που θα απέφερε αυτό θα ήταν ότι ο αναρχικός, ο χρυσαυγίτης, ο δεξιός, ο αριστερός, ο απολιτίκ και ο ειρηνιστής ακόμα θα συνεργάζονταν για πρώτη φορά, δυστυχώς για να με δείρουν.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s