Ο έρωτας στην εποχή των δεινοσαύρων

 

Ο θείος μου είναι κομμουνιστής. Έχει μία φουντωτή γενειάδα και περιμένει την επανάσταση από τότε που τον ξέρω. Όταν μιλάμε αισθάνομαι πάντα ότι πέρα από τη σημασία αυτών που λέμε, υπάρχει μία αδίστακτη πολιτική σκοπιμότητα στράτευσής μου που δομεί τη θεματολογία. Αρκετά απογοητευτικά πάντα μου φαινόταν λίγο γελοίο το πάθος του ανθρώπου για την διαχείριση των κοινωνικών και πολιτικών δομών, κυρίως όταν αυτό απαιτούσε το να υποταχτώ σε μία αυθαίρετη ιδεολογική ιεραρχία, την οποία κατασκεύασε ένας ωραίος τύπος με γενειάδα κάποτε. Εντούτοις εκτιμώ γιατί αυτή είναι μία καλή ιστορική στιγμή στην Ελλάδα για να πειθαρχήσει κανείς σε ένα πολιτικό ρεύμα, αποδεχόμενος τις ατέλειές του και δουλεύοντας ενεργά για να μειωθούν, καθώς πριν βελτιωθούν τα πράγματα θα πρέπει φυσικά να τα οραματιστούμε και το μοντέλο μας να είναι όσο πιο δημοκρατικό και ρεαλιστικό γίνεται.

Την τελευταία φορά που μιλήσαμε μου εξηγούσε γιατί είναι σημαντικός ο διάλογος στην αριστερά και πώς αυτός εξυπηρετεί την πολιτική συγκρότηση και φυσικά στράτευση. Μου είπε “χρειάζεται να δώσουμε χρόνο στο διάλογο για να δουλευτούν οι απόψεις μας και τελικά να συγκλίνουμε όλοι ώστε να γίνουμε πρόθυμοι να αγωνιστούμε γι’αυτές. Οι άνθρωποι δε νοιάζονται για αφηρημένες ιδεολογίες, θέλουν να ζήσουν και να ερωτευτούν… Η διαδικασία λοιπόν της πολιτικής καλλιέργειας θέλει χρόνο…”.

“να ζήσουν και να ερωτευτούν…” φυσικά είναι αυτό που όλοι θέλουμε, αλλά όταν είναι πια τόσο σφιχτή η θηλιά του συστήματος γύρω από το λαιμό μας και τόσο ελλιπής η ιδεολογία της στρατηγικής της ΕΕ , ίσως για πρώτη φορά στη ζωή μου να βρίσκω αρκετό λόγο για πολιτική στράτευση. Δυστυχώς, δεν επαρκούν τα ιδεολογικά κίνητρα, είναι απλά μέσα που δικαιολογούν την πράξη. Κίνητρο και τελικός στόχος είναι πάντα στη βάση η ζωή,  η αγάπη και ο έρωτας, η πολιτική είναι απλά η υποκρισία που επιβάλει ο υπερπληθυσμός στην εποχή των ανθρώπινων δεινοσαύρων. Οι μικρές μας ιστορίες και επιθυμίες προχωρούν δίπλα στην πολιτική και κοινωνική εξέλιξη και είναι καμιά φορά λες και δε μπορεί να κανείς να ξεχωρίσει τι είναι πιο ισχυρό, η προσωπική μας εξέλιξη ή η εξέλιξη του είδους μας.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s