Decadence

Είδα τον Στάθη τον Παντού χθες στην Cantina, νωρίτερα ήταν και στο Zero που ήμουν κι εγώ. Τον Στάθη τον συναντάω μία δεκαετία τώρα, αναρωτιέμαι αν ο ίδιος το συνειδητοποιεί. Για πρώτη φορά στη ζωή μου πήρα το θάρρος, που έχεις όταν υποπτεύεσαι ότι είσαι σε μια βάρκα που βουλιάζει, να του μιλήσω. Νομίζω ότι κι αυτός ήθελε να μιλήσει γιατί, αφού συστηθήκαμε μου έπιασε κουβέντα. Απ’όσο πρόλαβα να συμπεράνω είναι απέριττα ενδιαφέρον και διαλεκτικά playful. Άθελά του είναι επίσης, ο αρχηγός μίας αναρχικής ομάδας μπαρόβιων Αθηναίων ηδονοβλεψιών intellectuals που δε μιλάνε τόσο όσο κοιτάνε.

Μιλάγαμε για λίγη αντίστροφα μετρημένη ώρα κι ήξερα ότι δεν μου έμενε πολλή. Ξαφνικά κάποιος μας διέκοψε. Πριν προλάβω να κοιτάξω, ο Στάθης είχε ήδη εξαφανιστεί κι εγώ έπινα σφηνάκια στο μπαρ… υποθέτω γι’αυτό ποτέ πριν δε μιλήσαμε. Ίσως και να μιλάμε καμιά φορά αλλά να μη το θυμάμαι.

Πριν φύγει μου είπε πάντως κάτι πολύ σημαντικό όταν τον ρώτησα περί χορού, προσπαθώντας δια ατόπου επαγωγή, να διαλευκάνω το λόγο που είναι παντού…
“Χμ χορεύω καμιά φορά, χόρευα παλιά όταν λειτουργούσε το Decadence… υποθέτω θα ξαναχορέψω όταν ξανα-ανοίξει.”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s